
QuantumLienicus

Een Wonderlijke Wereld
Quantumfysica
Het allerkleinste gedraagt zich anders dan alles wat we kennen.
Deeltjes die op twee plekken tegelijk lijken te zijn,
die met elkaar verbonden blijven over grote afstand.
Op deze pagina neem ik je mee in die wonderlijke wereld.
Eerst in 'Deel 1' wat de wetenschap
ontdekt en bevestigd heeft.
Daarna in 'Deel 2' mijn eigen verkenning
van bewustzijn, licht, water en plasma.
Deel 1
Quantum
Basics
Superpositie & Quantumverstrengeling
Licht · deel 1
Wat is licht eigenlijk? Licht lijkt de gewoonste zaak van de wereld. We doen het licht aan, we zien de zon opkomen. Maar in de quantumfysica blijkt licht heel bijzonder. Het bestaat uit piepkleine pakketjes energie, fotonen genoemd. En die fotonen gedragen zich soms als een golf en soms als een deeltje. Dat zie je prachtig terug in het dubbelspleetexperiment: zolang niemand meet, gedraagt licht zich als een golf die door twee spleten tegelijk gaat. Zodra je meet, kiest het ineens één weg. Juist die eigenschap, dat meten het licht verandert, gebruiken wetenschappers nu om berichten te beveiligen. Geheime berichten versturen met licht In Cambridge, Engeland, werken onderzoekers van de universiteit en van het bedrijf Toshiba al jaren aan een techniek die quantumsleutelverdeling heet. Het idee is eigenlijk heel eenvoudig. Om een bericht te versleutelen, heb je een geheime sleutel nodig. Een soort code die alleen de verzender en de ontvanger kennen. Normaal wordt zo’n sleutel met wiskunde gemaakt. Bij deze nieuwe techniek wordt de sleutel verstuurd met losse lichtdeeltjes, door een glasvezelkabel. Het slimme is dit: probeert iemand onderweg mee te kijken, dan verstoort dat de lichtdeeltjes. Dat komt door de wetten van de quantumfysica zelf. Een afluisteraar laat dus altijd sporen na. Verzender en ontvanger merken dat direct, gooien die sleutel weg en maken een nieuwe. Zo is de sleutel niet beveiligd door een slim bedacht slot, maar door de natuur zelf. In 2018 werd in Cambridge het eerste quantumnetwerk van Groot-Brittannië geopend, tussen verschillende gebouwen in de stad. En in 2026 lukte het om dat netwerk te verbinden met een netwerk in Toronto, Canada, aan de andere kant van de oceaan. Wat betekent dit voor ons? Voorlopig wordt deze techniek vooral getest voor banken, overheden en grote datacentra. Onze WhatsApp-berichten worden nog op de gewone, wiskundige manier versleuteld. Maar er komen steeds krachtigere quantumcomputers aan, en die zouden de huidige versleuteling in de toekomst kunnen kraken. Beveiliging met licht kan dan een belangrijke oplossing worden om onze berichten veilig te houden. Licht brengt informatie, ook naar ons lichaam Dat licht informatie kan dragen, is dus niet alleen iets voor kabels en computers. Ook ons eigen lichaam ontvangt informatie via licht, en dat is wetenschappelijk aangetoond. In ons netvlies zitten, naast de cellen waarmee we zien, speciale cellen die iets anders doen. Ze meten hoe fel het licht is en welke kleur het heeft. Die informatie gaat rechtstreeks naar onze biologische klok in de hersenen. Zo weet ons lichaam hoe laat het is: wanneer we wakker en alert worden, wanneer we slaperig worden, en wanneer bepaalde hormonen aangemaakt worden. Het warme, zachte licht van de ochtend en de avond speelt daarin een belangrijke rol. Licht vertelt ons lichaam dus letterlijk iets, elke dag opnieuw. Hoe ik zelf met licht werk, en wat ik daarbij ervaar, lees je in deel 2 onder Licht.

Water · deel 1
Gewoon water? Water lijkt zo eenvoudig: één zuurstofatoom met twee waterstofatomen eraan, H2O. Maar wie inzoomt tot op het allerkleinste niveau, ontdekt dat water zich vaak helemaal niet gewoon gedraagt. Wetenschappers over de hele wereld onderzoeken hoe de wetten van de quantumfysica ook in water hun werk doen. Drie ontdekkingen vind ik bijzonder mooi. Water bestaat in twee vormen De twee waterstofatomen in een watermolecuul hebben elk een eigen “spin”, een soort draairichting op quantumniveau. Draaien ze dezelfde kant op, dan heet het orthowater. Draaien ze tegengesteld, dan heet het parawater. Van buiten zie je geen verschil, en het is ook bijna onmogelijk ze van elkaar te scheiden. Toch lukte het onderzoekers van de universiteiten van Basel en Hamburg in 2018. Ze stuurden een flinterdun straaltje watermoleculen door een sterk elektrisch veld, een soort “elektrisch prisma”, waardoor de twee vormen elk een andere kant op werden afgebogen. Toen ze daarna keken hoe beide vormen reageren met andere stoffen, bleek parawater ongeveer een kwart sneller te reageren dan orthowater. Water is dus niet zomaar water. Water dat op zes plekken tegelijk is In 2016 ontdekten onderzoekers van het Amerikaanse Oak Ridge National Laboratory iets bijzonders. Ze bestudeerden water dat opgesloten zit in heel kleine kanaaltjes in het gesteente beryl. Elk kanaaltje is zo smal dat er precies één watermolecuul in past. Wat bleek: het watermolecuul zat daar niet op één plek. Het was tegelijk aanwezig op zes verschillende posities, als een ring uitgesmeerd door het kanaaltje. Dit heet quantumtunneling: een deeltje kan door een barrière heen bewegen waar dat volgens de gewone natuurkunde onmogelijk is. Het doet denken aan het dubbelspleetexperiment, waar een deeltje ook door twee spleten tegelijk lijkt te gaan. En het mooie is: aquamarijn en smaragd zijn ook beryl. Het water in zo’n edelsteen doet dus precies hetzelfde, misschien wel in een ring aan je vinger. Ook gewoon water danst op quantumniveau Dit gebeurt niet alleen in gesteente. Watermoleculen houden elkaar vast met zogenaamde waterstofbruggen. Onderzoekers ontdekten met geavanceerde computersimulaties dat de waterstofkernen langs die bruggen voortdurend heen en weer schommelen, door quantumeffecten. Gewoon water uit de kraan, op kamertemperatuur, is dus geen rustige vloeistof, maar een netwerk dat op het allerkleinste niveau voortdurend in beweging is. Wetenschappers denken dat deze quantumeffecten mede verklaren waarom water zulke bijzondere eigenschappen heeft. Er wordt nog volop onderzoek naar gedaan, en er zijn nog veel vragen. Van het allerkleinste naar bewustzijn Al deze ontdekkingen gaan over het gedrag van losse moleculen, vaak onder heel bijzondere omstandigheden in een laboratorium. Of water ook informatie kan vasthouden of reageert op bijvoorbeeld woorden en intenties, zoals Masaru Emoto onderzocht, is wetenschappelijk niet aangetoond. Maar het laat wel zien hoeveel geheimen water nog heeft. In deel 2, onder Water, deel ik mijn eigen ervaringen, en die van de deelnemers aan mijn workshops.

Deel 2
Licht · deel 2
Sungazing

Stilstaan bij het licht Een oeroude verbondenheid met de zon Mensen eren de zon al zolang ze bestaan. In het oude Egypte was Ra de oppergod. Farao Achnaton bouwde voor de zonneschijf Aton zelfs tempels zonder dak, zodat de zonnestralen vrij naar binnen konden vallen. In de Veda’s van het oude India wordt Surya geprezen als een god die alles ziet, en gold hij als brenger van gezondheid. De zonnegroet (Surya Namaskar) is ontstaan als uiting van dankbaarheid. Voor de Inca’s was Inti de belangrijkste god. Met Inti Raymi vierden zij de terugkeer van de zon rond de winterzonnewende, en in Cusco stond een zonnetempel die met goud bekleed was. In Japan is de zonnegodin Amaterasu de beschermgodin van het keizerlijk huis, en de zon is daar nog steeds het symbool van de staat. www.wikipedia.com +4 Ook dichter bij huis speelde de zon een rol. In 1902 werd in een Deens veen de beroemde Zonnewagen van Trundholm gevonden: een paard op wielen dat een schijf met goud en spiralen voorttrekt. Hij is zo’n 3.300 tot 3.500 jaar oud. Volgens de Leidse archeoloog David Fontijn kende onze bronstijd geen echte zonnegod. De zon was waarschijnlijk verbonden met de geesten van voorouders, die volgens de mensen toen in het landschap verbleven. Een mooie gedachte op een eiland vol duinen, strand en horizon. Historical Artifacts +3 Sungazing in de vorm die we nu kennen is jonger. De moderne opleving wordt vaak gekoppeld aan Hira Ratan Manek. Een aantal van zijn claims, zoals leven van zonlicht alleen, is omstreden. grinnell De pijnappelklier De pijnappelklier is een klein orgaan midden in de hersenen. Hij maakt melatonine aan, het hormoon dat ons dag-nachtritme regelt. In oosterse en spirituele tradities geldt hij als het “derde oog”: een toegangspoort tot intuïtie en hoger bewustzijn. nih Met de jaren verkalkt de klier bij veel mensen. Een verkalkte klier hangt samen met minder melatonine. Spiritueel gezien zeggen sommigen dat we dan meer op de automatische piloot leven, verder van onze intuïtie af. nih Wat wél goed onderzocht is: licht is de belangrijkste klok van ons lichaam. In een studie uit 2025 sliepen mensen beter na een ochtend met zonlicht. Dat licht komt via de ogen binnen, ook als je niet direct in de zon kijkt. usm Hoe werkt het? We komen samen bij zonsopkomst of zonsondergang en richten ons gezicht naar de zon. Met gesloten ogen voel je de warmte en zie je het licht door je oogleden. Wil je kijken, laat je blik dan zacht rusten op de horizon of het licht op het water, naast de zon. Direct in de zon kijken raden we niet aan: ook bij een laagstaande zon kan het netvlies blijvend beschadigd raken. Het is een meditatief moment, in stilte, alleen of samen. Dit jaar met een bijzondere toevoeging: een soundbath. Wat zeggen anderen? Marcel Messing ziet de zon als een levende entiteit. Jerry Sargeant spreekt van “electrolights” en levenskracht die via de ogen binnenkomen bij zonsopkomst en zonsondergang. Ook prana, het idee van leven van niet-stoffelijke energie, komt soms ter sprake. Dat doen we altijd met de nodige voorzichtigheid. Wat het ook is: het voelt goed. 📍 Waar en wanneer Bij redelijk weer en een zichtbare zon: in groepsverband bij Paal 9 of Paal 12 bij zonsondergang, of bij de haven van Oudeschild bij zonsopkomst. Kun je er niet zelf bij zijn? Kijk dan live mee via de Facebookpagina Texel Bliss / Sungazing Texel. Andere deelnemers komen niet in beeld.
Bronnen
-
Encyclopaedia Britannica, “Sun worship” – britannica.com/topic/sun-worship
-
Wikipedia, “Aten” – en.wikipedia.org/wiki/Aten
-
The Archaeologist, “The Worship of the Sun in Ancient Cultures” (2025) – thearchaeologist.org
-
Nationalmuseet Denemarken, De Bronstijd / Zonnewagen van Trundholm – en.natmus.dk
-
Universiteit Leiden, “David Fontijn in het NRC over de zonneverering in de bronstijd” (2020) – universiteitleiden.nl
-
Beker-Acay e.a., “Assessment of Pineal Gland Volume and Calcification in Healthy Subjects”, Journal of the Belgian Society of Radiology (2016)
-
“Pineal calcification, melatonin production, aging…”, Molecules 23(2):301 (2018)
-
Anderson e.a., “Does Sunlight Exposure Predict Next-Night Sleep?”, Journal of Health Psychology (2025)
-
Acedillo & Santiago, “Solar Retinopathy from Religious Sun Gazing”, Philippine Journal of Ophthalmology (2024)
-
Clinical Insights in Eye Care, casus over zonneretinopathie na de #Sungazing-trend
Water · deel 2
Gewoon water? Water lijkt zo eenvoudig: één zuurstofatoom met twee waterstofatomen eraan, H2O. Maar wie inzoomt tot op het allerkleinste niveau, ontdekt dat water zich vaak helemaal niet gewoon gedraagt. Wetenschappers over de hele wereld onderzoeken hoe de wetten van de quantumfysica ook in water hun werk doen. Drie ontdekkingen vind ik bijzonder mooi. Water bestaat in twee vormen De twee waterstofatomen in een watermolecuul hebben elk een eigen “spin”, een soort draairichting op quantumniveau. Draaien ze dezelfde kant op, dan heet het orthowater. Draaien ze tegengesteld, dan heet het parawater. Van buiten zie je geen verschil, en het is ook bijna onmogelijk ze van elkaar te scheiden. Toch lukte het onderzoekers van de universiteiten van Basel en Hamburg in 2018. Ze stuurden een flinterdun straaltje watermoleculen door een sterk elektrisch veld, een soort “elektrisch prisma”, waardoor de twee vormen elk een andere kant op werden afgebogen. Toen ze daarna keken hoe beide vormen reageren met andere stoffen, bleek parawater ongeveer een kwart sneller te reageren dan orthowater. Water is dus niet zomaar water. Water dat op zes plekken tegelijk is In 2016 ontdekten onderzoekers van het Amerikaanse Oak Ridge National Laboratory iets bijzonders. Ze bestudeerden water dat opgesloten zit in heel kleine kanaaltjes in het gesteente beryl. Elk kanaaltje is zo smal dat er precies één watermolecuul in past. Wat bleek: het watermolecuul zat daar niet op één plek. Het was tegelijk aanwezig op zes verschillende posities, als een ring uitgesmeerd door het kanaaltje. Dit heet quantumtunneling: een deeltje kan door een barrière heen bewegen waar dat volgens de gewone natuurkunde onmogelijk is. Het doet denken aan het dubbelspleetexperiment, waar een deeltje ook door twee spleten tegelijk lijkt te gaan. En het mooie is: aquamarijn en smaragd zijn ook beryl. Het water in zo’n edelsteen doet dus precies hetzelfde, misschien wel in een ring aan je vinger. Ook gewoon water danst op quantumniveau Dit gebeurt niet alleen in gesteente. Watermoleculen houden elkaar vast met zogenaamde waterstofbruggen. Onderzoekers ontdekten met geavanceerde computersimulaties dat de waterstofkernen langs die bruggen voortdurend heen en weer schommelen, door quantumeffecten. Gewoon water uit de kraan, op kamertemperatuur, is dus geen rustige vloeistof, maar een netwerk dat op het allerkleinste niveau voortdurend in beweging is. Wetenschappers denken dat deze quantumeffecten mede verklaren waarom water zulke bijzondere eigenschappen heeft. Er wordt nog volop onderzoek naar gedaan, en er zijn nog veel vragen. Van het allerkleinste naar bewustzijn Al deze ontdekkingen gaan over het gedrag van losse moleculen, vaak onder heel bijzondere omstandigheden in een laboratorium. Of water ook informatie kan vasthouden of reageert op bijvoorbeeld woorden en intenties, zoals Masaru Emoto onderzocht, is wetenschappelijk niet aangetoond. Maar het laat wel zien hoeveel geheimen water nog heeft. In deel 2, onder Water, deel ik mijn eigen ervaringen, en die van de deelnemers aan mijn workshops.